Όλοι μου λένε πόσο έχω αλλάξει, συγκεκριμμένα μια καλή φίλη μου είπε πως από τότε που με γνώρισε (πάνε δύο χρόνια τώρα) έχω αλλάξει τρομερά. Εννοεί βέβαια την εσωτερική αλλαγή. Αναφέρεται στον τρόπο που συμπεριφέρομαι, που αντιδρώ, που εκφράζομαι...
Εγώ πάλι όντας μέσα στο θέμα κατανοώ αυτή της την επισήμανση. Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια έγιναν πράγματα που αν δεν με άλλαζαν θα σήμαινε πως έχω τρομερό πρόβλημα αναισθησίας.
Οι αλλάγές πολλές και οι αιτίες τους...ακόμα περισσότερες. Αυτό που προσωπικά παρατηρώ πιο έντονα στον εαυτό μου είναι πως καλώς ή κακώς...έχω γίνει πιο "χύμα". Δείχνω μια αδιαφορία προς διάφορα πράγματα, δεν με ενδιαφέρει πολλές φορές τι συμβαίνει γύρω μου και ακόμα...μιλάω πολύ πιο ελεύθερα μπροστά στους γονείς μου...για διάφορα θέματα...που όπως και να το κάνουμε...δεν μιλάμε και για όλα μπροστά τους τόοοοσο ελεύθερα.
Δεν μου κάνει όμως εντύπωση κι ας μη μπορώ να το ελέγξω...
Σίγουρα μεγαλώνοντας όλοι αλλάζουμε και σίγουρα ανάλογα με το τι συμβαίνει στη ζωή μας αλλά η μεγαλύτερη ή καλύτερα η πιο εμφανής αλλαγή στην Έφη συντελέστηκε πριν κάτι μήνες, με το χωρισμό μου δηλαδή. Το πήρα τόσο βαριά που έκανα στροφή 360 μοιρών (το λέω καλά ε; γιατί από μαθηματικά σκράπας :)) ) Από τότε άρχισα να κοιτώ μόνο το τι θα ευχαριστήσει εμένα και πολλές φορές χωρις να με νοιάζει και να εμβαθύνω στο πως και το γιατί. Έχω φερθεί από τότε άσχημα σε πολλούς ανθρώπους και δει άντρες αλλά όχι από εκδίκηση απλά δεν μου έβγαινε συναίσθημα. Σαν να έχω παγώσει και να μην έχω τίποτα να δώσω...μια συναισθηματική άρνηση αν μπορώ να το διατυπώσω έτσι. Και δεν είναι πως δεν έχω συναισθήματα μέσα μου ή πως δεν ζηλεύω όταν βλέπω τους φίλους μου να περνούν καλά με τους συντρόφους τους. Πολλές φορές στην αρχή ένιωσα πως κρατούσα το φανάρι όταν βγαίναμε 5,7,9 ατομα. Πάντα μονός αριθμός και πάντα να είμαι εγώ αυτή που περίσσευε.
Σταμάτησε να με νοιάζει ή μάλλον σταμάτησαν τον εαυτό μου να νοιάζεται και τελικά να μου βγαίνει επιθέτικα όχι προς τους φίλους μου προς Θεού αλλά γενικότερα σε όλους. Πολλά νεύρα και όχι επειδή δεν έχω σχέση...γιατί είμαι και περίεργη και ονειροπαρμένη. Κλαίω όταν βλέπω ταινίες με τέλειες σχέσεις και τόσο ιπποτικούς άντρες. Κλαίω γιατί ξέρω πως μόνο στις ταινίες θα τους βρω και γιατί ξέρω πως και μία περίπτωση να υπήρχε να τον βρω...θα περνούσε από μπροστά μου και δεν θα τον έβλεπα...
Πολλές φορές ψάχνω την Έφη αλλά μπορώ να πω πως είναι ακόμα περισσότερες οι φορές που μου αρέσει η Έφη που έχει έρθει τώρα...είναι πιο δυναμική.
Γενικά έχω γίνει πολύ bitch και δεν μπορώ να το ελέγξω...Δεν με νοιάζει πως θα με δουν οι άλλοι και έχω τάξει πως σε όποιον βρεθεί στο δρόμο μου, όσο νορμάλ και αν μοιάζει θα του κάνω πολλά...κι ας φύγει! Δεν την ξαναπατάω και σε καμμιά περίπτωση δεν συμβιβάζομαι...ποτέ ξανά!!
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου